Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?
 
wij komen later schat, toe ga nu maar
 
ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij
 
ik zie je later, toe ga nu maar
 
hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert
 
dat het nooit voorbij zal gaan
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Buren

Ik heb de wijk genomen voor mijn buren
Uit angst voor escalatie met geweld
Daar leken ze het vals op aan te sturen

Ik heb hen vaker vriendelijk gebeld
Om aandacht voor hun levensstijl te vragen
Maar ruimde steeds teleurgesteld het veld

De wijkagent sprak van cultuur, verdragen…
U kent het wel, zo’n opgelegd refrein
Als u en ik een keer met reden klagen

Hun kerstverlichting vond ik al geen gein
Net als hun illegale pitbullkennel
Hun voorkeur voor een Belgisch hard rock channel
Maar hun oranjekoorts kreeg mij pas klein

 

Uit: Eeuwig rijzen, de Contrabas, maart 2011 

Bundels