Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

cemetery
 
De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
 
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef.
 
De lege plekken met de hoge grassen
Vertellen dat de tijd veranderd is.
Men kiest voor rouwmis noch begrafenis
Maar gaat in vlammen op om te verassen.
 
Ik fluit als ik het stille hof verlaat
Heel zacht de cemetery blues op straat.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Toewijding

Ja, ook als Goth ben jij mijn lieveling
En om je outfit zal ik heus niet malen:
Je navelpiercing en je doodshoofdring
Of je te strakke topje, prikkelding
Dat cool bestikt is met kristallen kralen

Nee, schat, op jou zal ik beslist niet smalen
Noch op je witte black light neonstring
Die jou op party’s als een Queen laat stralen
Of op je ringenhes van glimmetalen
Je glitterpumps, je bijna über-swing

Ik kom zelfs ’s nachts voor jouw geluk in actie
En speel als brave pa voor weekendtaxi


Uit: Eeuwig rijzen, de Contrabas, maart 2011