De zelfbenoemde poëzie-elite
Vond hem als dichter maar van laag allooi
Zijn rijmkunst, in haar ogen, was geklooi
Waarop zij van haar toren uit kon schieten.

Ik denk niet dat het hem echt kon verdrieten
Dat men hem in die toren zag als prooi.
Hij deed naar die eliteplek geen gooi
En ging er ook het liefst niet op visite.

Hij kon van strakke vormen juist genieten
En wilde zijn gedachten in de plooi
Van sonnettettes en sonnetten gieten

Ik houd voor hem een welgemeend pleidooi
Want hij behoorde tot mijn favorieten.
Ik vind zijn verzen ‘Onverwoestbaar mooi’.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bondig I.M. voor Heinz Polzer

1.
Dit is niet grappig meer:
Schipbreuk op binnenvaart
Waar bij een veerman
Zijn levensdraad brak

Ach, Heinz, jij zong het op
Nobelprijswaardige
Wijze: het veer
Is een risicovak

2.
Bloeiend eenmansbedrijf:
'Polzer, vertierverzen'
Maar 't is voorbij nu
Gezien hij ontsliep

Treurig en dof klinkt mijn
Reminiscentielied
Met als refrein enkel
Tsjiep tsjiep tsjiep tsjiep

3.
Higgledy piggledy!!
Polzer, didacticus
Heeft ons verlaten
Ik meen zelfs: voorgoed

Wie zal voortaan ons in
Onmisverstaanbare
Termen verdietsen
Hoe dichten echt moet?

4.
Haha, die Polzer, toch!
Zong over leestekens
Wiskunde, fysica
Groenten en fruit

Wat hij presteerde was
Doctorandissimo!
Niemand doet beter
Dat weet ik vooruit

5.
Telkens weer jarig zijn
's Levens slijtageslag...
't Was niet besteed aan
De kleinzoon Van Kol

Nu zit hij dus bij de
Allesteweegbrenger -
Scheldt Hem de huid
Fel en welverdiend vol

Noot: nimmer hoorde ik Drs. P vloeken, maar in zijn laatste levensjaar was godverdomme!' (x10) zijn dagelijkse kreet.