Vanmorgen sloeg een bericht mij uit het lood
Waarop mijn oog toevallig was gevallen.
Het kwam keihard mijn hersens binnenknallen
En bracht me korte tijd in ademnood.

Je weet het: elke dag gaan mensen dood,
Ze vallen door zijn zeis bij duizendtallen.
Maar toch, als jonge mensen ons ontvallen
Dan voelt dat als volslagen idioot.

De zoon van schrijver Adri van der Heijden
-Zo stond het in de ochtendkrant gedrukt-
Is plotseling uit ’t leven weggerukt.

Zijn ouders zijn gedoemd voortaan te lijden,
Het ‘leven in de breedte’ lukt niet meer
Want zo’n verlies doet alle dagen zeer.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wedergeboorte

Het Vrije Vers, zo konden wij bemerken,
Is sinds een tijd weer min of meer on line
Al heeft het nu nog niet zo’n fraai design
Als waar men indertijd mee placht te werken.

Dat is omdat een stel ontaarde vlerken
Als hackers in de site gedrongen zijn.
Zij konden – en dat was bepaald niet fijn-
De vrijheid van het vrije vers beperken.

Maar zie, de poëzie bleek niet te stuiten
Door hackers noch door andere schavuiten
En zeker niet die van het genre licht.

Wat men ook nog voor pijlen op ons richt
Wij komen op den duur toch weer naar buiten
En publiceren hier een nieuw gedicht.

 

Hans Manders (21 november 2011)