Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Vanmorgen sloeg een bericht mij uit het lood
Waarop mijn oog toevallig was gevallen.
Het kwam keihard mijn hersens binnenknallen
En bracht me korte tijd in ademnood.

Je weet het: elke dag gaan mensen dood,
Ze vallen door zijn zeis bij duizendtallen.
Maar toch, als jonge mensen ons ontvallen
Dan voelt dat als volslagen idioot.

De zoon van schrijver Adri van der Heijden
-Zo stond het in de ochtendkrant gedrukt-
Is plotseling uit ’t leven weggerukt.

Zijn ouders zijn gedoemd voortaan te lijden,
Het ‘leven in de breedte’ lukt niet meer
Want zo’n verlies doet alle dagen zeer.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tree too



Hij laat zijn blad in duizend tongen spreken
Hoewel een conversatie met de wind
In ’t najaar vaak een pijnlijk einde vindt
Door bot geweld waarbij zelfs takken breken

Waarna hij diep gekwetst tot in zijn twijgen
De hele winter woedend staat te zwijgen