Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Vanmorgen sloeg een bericht mij uit het lood
Waarop mijn oog toevallig was gevallen.
Het kwam keihard mijn hersens binnenknallen
En bracht me korte tijd in ademnood.

Je weet het: elke dag gaan mensen dood,
Ze vallen door zijn zeis bij duizendtallen.
Maar toch, als jonge mensen ons ontvallen
Dan voelt dat als volslagen idioot.

De zoon van schrijver Adri van der Heijden
-Zo stond het in de ochtendkrant gedrukt-
Is plotseling uit ’t leven weggerukt.

Zijn ouders zijn gedoemd voortaan te lijden,
Het ‘leven in de breedte’ lukt niet meer
Want zo’n verlies doet alle dagen zeer.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zendtijd politieke partijen

Jolanda fietst van school naar huis
Reinier is druk een muurtje aan het witten
Margo staat achter het fornuis
Natascha stofzuigt de fauteuils
Martijn zit op kantoor vooral te zitten

Ricardo rijdt zijn dagelijkse ritten
Maud haalt haar dagboek uit de kluis
Sebas vergadert stevig met de Britten
Ramon saneert de hele dag gebitten
Martine neemt een Aspro Bruis

Antoine de kwieke tuinman harkt
Sylvana fitnesst zich weer slank
Moniek loopt naar de supermarkt
Maar Mohammed ligt op de bank

 

Uit Zap, uitgeverij De contrabas, Utrecht 2010

Bundels