Mijn wieg stond destijds in de Waterstraat,
Waar aan een slootje mooie wilgen stonden
En wij, gewoon op straat, nog spelen konden;
Soms was het voetbal, soms ook kattenkwaad.
 
Waar nu zo’n rijtje saaie huizen staat
Lag eens een wei waar paarden zich bevonden,
Met schrikdraad waar wij ons soms aan verwondden.
Die straat was Nederland in zakformaat.
 
Nu komen er steeds auto’s doorgereden,
Je ziet op straat al lang geen spelen meer,
De buurman is inmiddels overleden.
 
Soms als ik voor mijn ouders’ huis parkeer
Verlaat mijn geest voor eventjes het heden
En zie ik weer het straatbeeld van weleer.
 
 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Quaranta Stagioni

vivaldi

 
Quaranta Stagioni
 
Het zingen van de vroege voorjaarsbeken
Als oude sneeuw weer plaatsmaakt voor vers gras
Klinkt anders dan de blizzard die zopas
Nog takken van de wintereik deed breken
 
Twee laarzen in een diepe modderplas
De tuin die zoetelief begint te spreken
Gebruinde benen op een lichte deken
Gewapper van de eerste babywas
 
Het ruisen van het droge najaarsblad
Klinkt anders in de laatste notenbomen
Jouw smalle handen laten langzaam los
 
Ons huis vervalt en heeft jouw tijd gehad
De liereman is draaiend langs gekomen
En jonge sneeuw bedekt het wintermos
 
 
Dit meesterlijke en ontroerende sonnet is geschreven door Ben Hoogland.
Hij won daarmee op 12 oktober de Vivaldi Sonnettenwedstrijd.