Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Hij kon het allemaal verdragen:
Een boon die aan een staak verdort,
Een bloem die sterft, verleden wordt
Daarover wilde hij niet klagen.

Wanneer zijn ogen zoiets zagen
Heeft hij daarom geen traan gestort.
Hij wist: elk leven duurt maar kort
En telt nu eenmaal weinig dagen.

Maar jonge sla, pas net geplant
In bedjes die nog vochtig waren
Nee, dan heeft hij zich niet vermand.

Hem er in tranen naar zien staren
Dat lijkt wellicht wat larmoyant.
Toch raakt dit beeld, al vele jaren.

(De dichter hoorde pas nu, bij terugkeer van zijn vakantie, van het overlijden )



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kalender

december
 
Ik heb noch verheugde praatjes
Noch een feestelijk humeur
Als ik weer een handvol blaadjes
Van mijn scheurkalender scheur
 
Want die aanblik wordt bij vlagen
Beeld- en sfeerbepalender:
Net als ik wordt alle dagen
Mijn kalender kalender
 
 
Met dank aan Frank voor de toestemming om dit vers uit zijn bundel IKEA en andere verzen (Nijgh & Van Ditmar, 2008) hier te mogen plaatsen!