Hij kon het allemaal verdragen:
Een boon die aan een staak verdort,
Een bloem die sterft, verleden wordt
Daarover wilde hij niet klagen.

Wanneer zijn ogen zoiets zagen
Heeft hij daarom geen traan gestort.
Hij wist: elk leven duurt maar kort
En telt nu eenmaal weinig dagen.

Maar jonge sla, pas net geplant
In bedjes die nog vochtig waren
Nee, dan heeft hij zich niet vermand.

Hem er in tranen naar zien staren
Dat lijkt wellicht wat larmoyant.
Toch raakt dit beeld, al vele jaren.

(De dichter hoorde pas nu, bij terugkeer van zijn vakantie, van het overlijden )



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vernieuwen

Balkon01
Flickr.com
 
Appartementje met een knus balkon
Bescheiden droom waarover ik niet snoef
Een landman vindt de plek maar armoe troef
Een hekwerk om een tuintje van beton

Mijn Hof van Eden, inspiratiebron
Waarop ik in mijn eentje graag vertoef
Is mij genoeg, want al wat ik behoef
Een ware goudmijn op de middagzon

Ik kweek er cannabis als farmacon
En noem me spottend een legale boef
Ook ben ik net begonnen met een proef
Voor een bescheiden paddokweekstation

Vernieuwend boerenwerk, het blijft plezieren
Ik vond geluk en rust met balkonieren