Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Hij heeft zichzelf een pseudoniem gegeven
Dat van een blinde bard is afgeleid
En heeft zijn oeuvre almaar uitgebreid.
Zijn stijl was altijd sober, niet verheven.

Hij wist dat taal ons grip geeft op het leven
En dat een mens zich vastklampt aan de tijd.
Maar raakt hij dat houvast, die bakens kwijt
Dan is die mens ten dode opgeschreven.

Zo ook in Hersenschimmen: Maarten Klein
Verliest zijn grip, zijn taal, herinneringen
En daardoor doemt de mist op in zijn brein.

De velen die het lazen ondergingen
Door deze hoofdpersoon hoe het moet zijn
Wanneer de geest zich losmaakt van de dingen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Smartlappelijke afscheidsbrief



Mi lanct na di, en naar je ledematen,
sinds jij, Marie, mijn sponde hebt verlaten

en hokt met Hans. Een groter stuk verdriet
bestaat er, schat, van hier tot Peking niet.

Ik denk de lietzjemo maar door te zagen
nu jij waarschijnlijk nooit meer op komt dagen.

De tafel ook maar; onze tweezitsbank
en, netjes middendoor, de boekenplank.

Nu jij de mooie benen hebt genomen
hoeft nauwelijks de badkraan meer te stromen:

ik was van dag tot dag me schoon van vuil
met alle tranen die ik om je huil