Ik zei altijd dat boeken je verrijken
Dat wie veel leest zijn geest wat fijner slijpt
Waardoor je gaandeweg steeds meer begrijpt 
En breder naar wat mensen drijft gaat kijken

Ik dacht altijd dat wie de zin wil zoeken
Van waarom wij hier op de aarde zijn
En waarom wij weer sterven op termijn
Het antwoord op die vragen vindt in boeken

Ik wist het bijna zeker: zij die lezen
Die geven aan hun leven nieuwe glans
En hoeven voor zinloosheid niet te vrezen

Ik dacht: wie poëzie leest en romans
Zal ongetwijfeld best gelukkig wezen
Dus schrok ik van de keuze van Wim Brands

 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

onverwoestbaar mooi



De zelfbenoemde poëzie-elite
Vond hem als dichter maar van laag allooi
Zijn rijmkunst, in haar ogen, was geklooi
Waarop zij van haar toren uit kon schieten.

Ik denk niet dat het hem echt kon verdrieten
Dat men hem in die toren zag als prooi.
Hij deed naar die eliteplek geen gooi
En ging er ook het liefst niet op visite.

Hij kon van strakke vormen juist genieten
En wilde zijn gedachten in de plooi
Van sonnettettes en sonnetten gieten

Ik houd voor hem een welgemeend pleidooi
Want hij behoorde tot mijn favorieten.
Ik vind zijn verzen ‘Onverwoestbaar mooi’.