Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik zei altijd dat boeken je verrijken
Dat wie veel leest zijn geest wat fijner slijpt
Waardoor je gaandeweg steeds meer begrijpt 
En breder naar wat mensen drijft gaat kijken

Ik dacht altijd dat wie de zin wil zoeken
Van waarom wij hier op de aarde zijn
En waarom wij weer sterven op termijn
Het antwoord op die vragen vindt in boeken

Ik wist het bijna zeker: zij die lezen
Die geven aan hun leven nieuwe glans
En hoeven voor zinloosheid niet te vrezen

Ik dacht: wie poëzie leest en romans
Zal ongetwijfeld best gelukkig wezen
Dus schrok ik van de keuze van Wim Brands

 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verbeten

De zoete minnetaal, die haar met hem verbond,
herhaalt hij nimmer meer, ze is verleden tijd.
Gegomd uit 't manuscript, alsof ze nooit bestond,
verankerd in 't geheugen, maar ook dat verslijt.

Vervloekt de ganzenpen, die hij plots niet meer vond,
of was zijn nieuwe bode soms de weg weer kwijt?
“Hebt gij dan niéts gehoord, uit deez' of gene mond?”
vraagt zij met zwakke stem aan Pluis, haar kamermeid.

Die legt vol medelij, het kopje in haar schoot
en baasje gooit 't mobieltje ergens in een hoek.
Ze werpt zich op het bed en schreit daar zilte tranen, 

verbeten wil zij zich een personage wanen
dat treurend overlijdt in een historisch boek.
Of kreeg ze zelf de keus: ze sabelde hem dood!