Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Als ik je zie wil ik een liedje zingen
Een melodietje, simpel, mooi en licht
Als ik je zie, de zon in jouw gezicht
Begint mijn oude hart spontaan te swingen

Ik denk aan jou en kan me niet bedwingen
Dus stuur ik jou meteen een lief bericht
Ik denk aan jou en schrijf een nieuw gedicht
Want jij hebt honderdduizend leuke dingen

Ik wil ons lied nog heel lang laten klinken
En naast je blijven slapen in ons bed
Kom, liefste, laat ons op de liefde drinken
Zing elke dag met mij weer een duet

Al weet ik wel dat onze tijd blijft slinken
het lijkt of ik die rek in dit sonnet


(Uit de nieuwe bundel Terwijl de tijd)




Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vanaf de bank

Ooit zat ik op een hobbelpaard en was ik indiaan
en werd mijn achterbuurt een bos zodra ik er doorheen sloop
Mijn hoofdtooi was een stuk papier, mijn boog was een banaan
En vriend noch vijand zag me gaan als ik van steen naar steen kroop

Dan maakte ik een brandweerwagen van mijn nieuwe fiets
en bluste met onzichtbaar water niet-bestaande branden
Ik vloog naar Pluto op een kleed, in alles zat wel iets
Het sufste ding wordt waardevol in creatieve handen

Toen kwam er plotseling een dag waarop ik niet meer speelde,
en trapte tegen dat wat eens mijn speelgoed was geweest
Een dag waarop ik me niet meer vermaakte, maar verveelde
Hoe meer mijn lichaam groeide, des te kleiner werd mijn geest

Nu hang ik op de bank en tel de vlekjes op de muren
en vraag me af wat er in al die jaren is gebeurd
Wanneer ik van een kind verwerd tot één van die figuren
die net als ieder ander bang binnen de lijntjes kleurt

Waar is de jongen die als kapitein de grootste zee
met slechts een mattenklopper en zijn bed bevaren kon?
Soms, als ik in de spiegel staar, dan vaar ik met hem mee,
dat joch dat niet bevreesd was
als de nieuwe dag begon..