'k Ben Brahman. Maar we zitten zonder meid.
Die meid die zo fantastisch poetst en vrijt.
Ik doe in huis het een'ge dat ik kan:
en dat is best behelpen voor een man.
'k Gooi mijn vuilwater weg en vul de kan,
smijt af en toe een eitje in de koekepan,
maar 'k heb geen droogdoek; en ik mors altijd,
een feit waar ik behoorlijk onder lijd.

Zij zegt, dat dat geen werk is voor een man.
Maar lieve schat, waarom verdwijn je dan?
En 'k voel me hulp'loos en vol zelfverwijt,
en denk terug met smart en met veel spijt
als zij mijn lang verwende onpraktischheid
met benen fluks en ferm uiteen gespreid
verwent met wat ze toverde in de pan
en bed! Mijn God, die meid kan er wat van!

En steeds vereerde ik Hem, die zich ontvouwt
maar door een kleine procedurefout
tot feeërie van wereld, kunst en weten
mij lullig dwingt tot nu maar weer gaan daten.

Als zij me geeft mijn bordje havermout
en naar me kijkt verleidelijk en stout
en 'k zie, haar vingertoppen zijn gespleten,
en ‘k hoor haar zwoele, opgewonden kreten,

dan voel ik éénzelfde adoratie branden
die giert en trilt door kruis en ingewanden
voor Zon, Bach, Kant, en haar vereelte handen
die vaak zo fijn mijn pik omspanden.

(naar J.A. dèr Mouw)

 

(Hans Mooi is Dichter des Vaderlands en volgt als zodanig Ramsey Nasr op, die deze functie vanaf 2009 vervulde)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Duet



Als ik je zie wil ik een liedje zingen
Een melodietje, simpel, mooi en licht
Als ik je zie, de zon in jouw gezicht
Begint mijn oude hart spontaan te swingen

Ik denk aan jou en kan me niet bedwingen
Dus stuur ik jou meteen een lief bericht
Ik denk aan jou en schrijf een nieuw gedicht
Want jij hebt honderdduizend leuke dingen

Ik wil ons lied nog heel lang laten klinken
En naast je blijven slapen in ons bed
Kom, liefste, laat ons op de liefde drinken
Zing elke dag met mij weer een duet

Al weet ik wel dat onze tijd blijft slinken
het lijkt of ik die rek in dit sonnet


(Uit de nieuwe bundel Terwijl de tijd)