 De lente, seizoen van nieuw leven Mijn libido staat weer in brand De zwoelte doet mij welhaast zweven Ik voel me verlichter dan Kant Seizoen van nieuw leven, de lente Maar niet voor mijn vrouw. Heel gênant! Ze scheldt me slechts uit voor ‘demente’ Schuift al mijn gevoel aan de kant Nieuw leven: het lenteseizoen drijft mij resoluut naar de rand Ik maak, kan er echt niks aan doen, mijn vrouw zonder dralen van kant |
|
|
Uit het archief
De Snavelstaart
Lang had de Snavelstaart gewacht
en stil had hij gezwegen;
aan sproeten had hij nooit gedacht,
toch heeft hij ze gekregen.
en stil had hij gezwegen;
aan sproeten had hij nooit gedacht,
toch heeft hij ze gekregen.
Wat is de Zin? zo peinsde hij.
Waarom kreeg ik geen voeten
of vleugels, maar voorzag men mij
van honderddertien sproeten?
Waarom kreeg ik geen voeten
of vleugels, maar voorzag men mij
van honderddertien sproeten?
Hij pakte puur op zijn gevoel
zijn staartpunt in zijn snavel
en trok zijn hele buitenboel
naar binnen door zijn navel –
En floep! hij was een Suizebol,
vanbuiten vol, vanbinnen dol,
die door de ruimte tolde
tot hij in ’t sterrenstelsel Froen
getroffen door een zwerkbalschoen
een muizenhol in rolde.
Een eeuwigheid of tig miljard
gebeurde in dat zwarte gat
geen sikkepit, geen snars, geen spat.
Er moet Iets zijn dat mij dit flikt,
dacht hij. Het is Al voorbeschikt.
Er moet Iets... (enz.) – totdat:
die door de ruimte tolde
tot hij in ’t sterrenstelsel Froen
getroffen door een zwerkbalschoen
een muizenhol in rolde.
Een eeuwigheid of tig miljard
gebeurde in dat zwarte gat
geen sikkepit, geen snars, geen spat.
Er moet Iets zijn dat mij dit flikt,
dacht hij. Het is Al voorbeschikt.
Er moet Iets... (enz.) – totdat:
Zwoesj! Froen vloog in een sterrenstorm
een bocht uit van de tijd;
prompt sprong hij in zijn oude vorm
van voor de sproetigheid.
prompt sprong hij in zijn oude vorm
van voor de sproetigheid.
(Een achterlijf van enkel staart,
als voorlijf slechts een snavel
en met daartussen uiteraard
die peilloos diepe navel.)
De Snavelstaart is terug bij af:
hij weet van niks en zwijgt.
Vandaag of morgen staat hij paf,
als hij weer sproeten krijgt.