Hij leest wat woorden, maar hij kan niet schrijven.
Naar school gaat hij al lange tijd niet meer.
Hij knielt gedienstig voor zijn klanten neer
om toch een beetje op de been te blijven.

Hij droomt van ooit te kunnen functioneren
en adaptief te lezen in een adequaat
didactisch pedagogisch werkklimaat 
dat stimuleert tot optimaal presteren.

Hij droomt van slimme leerlingvolgsystemen.
Van ouders die, na bijna heel de week
hard werken voor een hoge hypotheek,
ook af en toe voor hem tijd willen nemen.

Hij droomt van eindeloze Cito-toetsen,
staart in de helderblauwe tropenlucht.
Dan zakt zijn blik weer. Na een zachte zucht
gaat hij maar verder met het schoenenpoetsen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Coronadag

Coronadag
Flickr.com
 
Een spreeuwennest is in de maak
en mussen hebben als zo vaak
het hoogste woord
wat meeuwen in een krijsgevecht
en verder heeft een groene specht
een worm gescoord
 
Ontgoocheld achter dubbel glas
ziet volk dat zo belangrijk was
hoe wonderwel
de dingen domweg verder gaan
in deze wereld, ook al staan
zij buitenspel
 
Voor mij is het ook langzaam tijd
dat ik mijn overbodigheid
voorgoed erken
al vrees ik voor het ogenblik
wanneer ik vaag vermoed dat ik
er niet meer ben