Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De poëzie van peuken op een bord
Van korsten brood, verschimmeld in een hoek
Van stapels oud papier, haast ingestort
Dat is wat ik in dit gedicht niet zoek

Het beeld van noodweer, kletterend maar kort
Van een nog uren klamme spijkerbroek
Van schoenen waar het nooit meer droog in wordt
Dat is wat ik niet schilder op mijn doek

Maar lammetjes, geboren in april
Een rode roos zojuist in volle bloei
De blauwe lucht, een spelend kind, een lied

Dat is toch ook weer de bedoeling niet
U ziet: ik raak behoorlijk in de knoei
Nu ik wel dicht, maar niet veel zeggen wil

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Loon naar werk



Hij was op weg naar zijn moment van glorie
En maakte snelheid op die boulevard
Hij wist: ik word nu spoedig martelaar
En bovendien schrijf ik vandaag historie

'Wat zoek je' vroeg de toegangs-cherubijn
Toen hij het Paradijs dacht te betreden
'Nou ja zeg, ik heb niet voor niets gereden
Ik kom hier voor mijn maagden, zes dozijn'

De wachter sprak: 'Een schrijnend misverstand
Je wordt hier überhaupt niet toegelaten
En reken maar dat bidden niet zal baten
Als jij voor eeuwig in het helvuur brandt'

Hij keek hem met bedroefde ogen na
Terwijl hij zachtjes bromde 'Inshallah'