De poëzie van peuken op een bord
Van korsten brood, verschimmeld in een hoek
Van stapels oud papier, haast ingestort
Dat is wat ik in dit gedicht niet zoek

Het beeld van noodweer, kletterend maar kort
Van een nog uren klamme spijkerbroek
Van schoenen waar het nooit meer droog in wordt
Dat is wat ik niet schilder op mijn doek

Maar lammetjes, geboren in april
Een rode roos zojuist in volle bloei
De blauwe lucht, een spelend kind, een lied

Dat is toch ook weer de bedoeling niet
U ziet: ik raak behoorlijk in de knoei
Nu ik wel dicht, maar niet veel zeggen wil

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Brieflezende vrouw

brief
Detail: Brieflezende vrouw in het blauw - Johannes Vermeer
 
Hij had me ook een appje kunnen sturen
maar nee, het moest weer uitgebreid per post
alsof hem dat geen schat aan porto kost
en mij als lezeres helaas ook uren
 
Het schijnt te horen bij zijn malle kuren,
als negentiende-eeuwer uitgedost
raakt hij niet van de romantiek verlost,
een tic die wel tot aan zijn dood zal duren
 
En steeds betreft de inhoud van de brief
de liefde en des schrijvers ongerief,
waar heb ik dat in godsnaam aan verdiend?
 
Wat moet ik met de ellenlange klachten
omtrent zijn wegens mij doorwaakte nachten?
Ik denk dat ik Jean Pierre maar eens ontvriend.