Hij was op weg naar zijn moment van glorie
En maakte snelheid op die boulevard
Hij wist: ik word nu spoedig martelaar
En bovendien schrijf ik vandaag historie

'Wat zoek je' vroeg de toegangs-cherubijn
Toen hij het Paradijs dacht te betreden
'Nou ja zeg, ik heb niet voor niets gereden
Ik kom hier voor mijn maagden, zes dozijn'

De wachter sprak: 'Een schrijnend misverstand
Je wordt hier überhaupt niet toegelaten
En reken maar dat bidden niet zal baten
Als jij voor eeuwig in het helvuur brandt'

Hij keek hem met bedroefde ogen na
Terwijl hij zachtjes bromde 'Inshallah'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De tocht

Elfstedentocht2
Wikimedia Commons
 
Des winters werd het water weleens hard
Dan riepen ze van Dokkum tot Stavoren:
‘Mirakels, kiek eens oan it het gevroren’
En gingen op hun doorlopers van start
 
Omdat de tocht der tochten zou verjaren
Zaten 4 krasse knarren bij Matthijs
Nostalgisch te oreren over ijs
Hoe handig ze met transplantaties waren
 
En over kluuntapijten in een loods
En dat het dikwijls maar één dooidag scheelde
Zo sfeervol begeleid door oude beelden
Van helletochten door het land des doods
 
De grijze kop gerimpeld en gelooid
Een zachte gloed van heimwee en verlangen
Ze weigerden dat hoofd te laten hangen
Maar Driek had al voorspeld: ‘Die tocht komt nooit.’