Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Een poes op zoek naar prikkeling
Van zintuigen en zinnen
Ging na een dakenwandeling
Een disco-dancing binnen,

Waar zij op lichte poespasdraf
Zich rechtstreeks naar de toog begaf
En zich daar op een barkruk hees
En gin dronk als een Siamees,

Poeslief sprak zij de barman aan
Als was ze een habitué:
"Mijn beste poesjenel, welaan,
Doe mij maar nog een poescafé."

Dit vond de barman nogal kras
te meer, daar hij, van aard secuur
en volgens wet gedwongen was
te sluiten wegens 't late uur.

"Mevrouw, sprak hij, staat u me toe
Dat om politionele reden
Ik dadelijk de tent toedoe,
Ik vraag u hier vandaan te treden."

Waarop de poes: "Het spijt me zeer:
Zo ik daarin genoegen schep,
Blijf ik hier net zo lang, meneer,
Tot ik een ferme kater heb!"

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Smaakvol sonnet

Vandaag wil ik wel eens wat anders kwijt
dan fraaie woorden en verfijnde zinnen.
Nochtans ga ik geen stoer pleidooi beginnen
voor schuttingtaal, daaraan heb ik het schijt

(pardon, een broertje dood). En tot mijn spijt
wordt er wat afgefucked ('t is géén beminnen!)
en worden muilperen verkocht aan kin en
bakkes, menig smeerlap sneuvelt in de strijd.

Ach kut, 'k help dit sonnet echt naar de kloten
want in het vloeken ben ik niet bedreven
en suggestieve taal is nooit ontsproten

bij 't voelen van mijn harde, stijve pen.
Ik heb nog nooit een geil gedicht geschreven,
misschien dat ik een preutse dichter ben...