Een poes te Katwijk zei tevree:
ik word gediend door trouwe mensen,
ze zijn gehoorzaam en gedwee
en zij vervullen al mijn wensen.

Ze rieken wel een beetje raar
door al die rotzooi die ze bikken,
en hun gedrag is soms bizar,
vooral met vegers en met blikken.

Ze spelen ook teveel met water
en liggen heel de nacht in bed,
soms hindert mij hun dwaas gesnater,
en dat geboen op het parket.

van één ding word ik vreeslijk moe:
wat hébben zij toch met die deuren?
die doen ze bijna altijd toe!
daar wil ik wel eens over zeuren.

Soms lopen ze mijn drinkbak om
en moet ik hun muziek verdragen.
Afijn, ‘t zijn mensen, en dus dom.
Je moet er niet teveel aan vragen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tongue-twister

Tongue twister
Flickr.com
 
‘Alle stekheid op ’n gokje’
zei de man die zich versprak
‘Alle gokheid op ’n stekje’
herstelde hij met schijngemak
‘Alle stokheid op een gekje’
wrong hem dieper in de prak
‘Alle stokgek op ’n heidje’
zette hem opnieuw voor kak
maar ‘alle hekstok op ’n geitje’
was ’t waar z’n tong op brak.
 
 
Ter nagedachtenis vandaag een vers van John O’Mill
(Johan van der Meulen) 11-01-1915 – 13-09-2005
Uit: Popsy poems - Andries Blitz b.v 1975.