Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Een paard dat moe van paardenwerk
Zich eens wat wou verzetten dacht:
Ik ga de paardenbloemetjes
Eens duchtig buitenzetten!

Het ging een paardendancing binnen,
Koos fluks een aardig merriejong
En greep het bij haar paardenmiddel
En danste menig paardensprong.

En toen dat paard, vermoeid van 't dansen
Tevreden aan de tapkast hing
Dronk het wel twintig glazen Horse-ale
Tot het zowaar aan 't lallen ging

Het zong z'n oude lievelingswijsje:
"Daar bij die paardenmolen",
Waarna het hinnikte en zeurde:
"Wie heeft mijn lief gestolen?"

Doch daar zijn liefje was verdwenen
En zijn stabiliteit meteen
Besloot het zonder te betalen
Naar stal te keren, en ging heen.

Maar toen de barhengst protesteerde,
Sloeg het met zeven paardenkracht
Zijn paardenvoet op een der tafels
En brieste tamelijk onzacht:

'Ik vraag mij waarlijk met verbazing
Waar u zulke onzin haalt,
Is het ooit al voorgekomen
Dat een paard zijn drank betaalt?"

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dracula



Ik lig te woelen in mijn graf,
Maar kan de dood niet vatten.
Ik wacht het niet meer langer af,
En neem de kuierlatten.

Een zwoele nacht met volle maan,
Wel duizend sterren blinken.
Daar komt een oud-collega aan,
Ik kan zijn bloed wel drinken.

Het liefste drink ik maagdenbloed.
Maar dat is niet voorhanden.
Dus doe ik mij aan hem tegoed
En eet met lange tanden.

De hele nacht door heb ik trek
Ik moet mijn honger stillen.
Ik bijt een jogger in haar nek
Nog voordat ze kan gillen

Na drie verliefde stelletjes
Een rat en een bejaarde,
Vind ik het wel weer welletjes
En kruip ik in de aarde.