Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Dichten is een ritmisch braken,
is een taalverkavelend slaken
van een ultrasone kreet,
ultravisionaire lichten
op verholen bronnen richten
van een reeds verstommend leed
dat  zichzelf niet meer kan schrijven,
lijf-aan-lijf gevechten drijven
met het beest der taalstagnering,
der nooit uitgerotte zwering
aan het afgeknotte woord,
dichten is jezelf verlichten,
is jezelf een beentje lichten
is expressie, enzovoort

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Nonnenklooster (retourné)

De tijd verstrijkt er bijna ongemerkt
Men is er druk met allerhande zaken
In ’t nonnenklooster wordt ook hard gewerkt
De nonnen kennen allemaal hun taken

Men is er druk met allerhande zaken
Zoals de lichaamsgeur van de abdis
Men geeft het toe met schaamrood op de kaken
De kloostermoeder ruikt ietwat onfris

In ’t nonnenklooster wordt ook hard gewerkt
Aan zuster Eva’s alcoholverlangen
Zij zegt dat zij zich in ’t gebruik beperkt
Maar ‘Coebergh ‘ dampt in alle kloostergangen

De nonnen kennen allemaal hun taken
In ’t nonnenklooster wordt ook hard gewerkt
Men is er druk met allerhande zaken
De tijd verstrijkt er bijna ongemerkt
*