Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik was haar schat, zij was mijn bruid,
De toekomst zag er romig uit.
Maar toen ik voor het altaar stond
Was ik alleen: zij dween, zij zwond.

Eens vormden wij een trouw gespan,
Ik was haar vrouw en zij mijn man,
Maar niets is nog zoals voorheen
Want driewerf ach! Zij zwond, zij dween

Zij was mijn afgod, mijn idool
- Hoewel een ietsje te frivool -
Ik smacht naar haar zo menig stond,
Maar 't is voorbij: zij dween, zij zwond.

Hij wiens verloofde dwijnt of zwindt
Ofschoon hij haar verwoed bemint,
Kwijnt weg in troosteloos geween
En huilt gefnuikt: zij zwond, zij dween!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bridgebollekespreview



(Er staat de wereld weer wat te wachten. Remko Koplamp werkt in het geniep aan een bundel ollekebollekes, die bridge als onderwerp hebben, gepaard aan schilderkunst. We hebben de hand weten te leggen op pagina 54 en zodra de bundel uitkomt laten we dat weten. Dan scheuren we er nog wel een bladzij uit om te tonen. De redactie)

Bundels