Hier peest en racet de postmoderne geest:
we moeten dringend dit en instant dat
en altijd weer wat anders dan men had.
Zelfs de Parnassus schoeit op rasse leest.

Geen tijd voor metrum, rijm en vaste vorm,
poëten braken trendy losse flodders,
veelzeggend als met verf gesmeten klodders. 
Het stijlloos vrije vers verscheen, werd norm.

Een leger dichters lijdt zwaar aan de tijd
want vrijheid remt de creativiteit
en verkoop van hun bundels blijft stagneren.

Maar binnenkort zal deze trend wel keren,
de ware muze kan niet zonder wetten:
straks dweept de avant-garde met sonnetten!



Gepubliceerd in De Tweede Ronde, zomer 2005.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Moeilijke tijden

Kijk, snoepjes! Pak er maar een handje van
Hé meisje, nee, verdorie, blijf nou hier
Kom op, ik ben er toch voor jouw plezier?
Ik ben de Sint, geen vieze oude man

Sint Nicolaas, je weet best wie ik ben
Niet bang zijn - Jemig, wat gaat dit belabberd -
Die witte jurk? Och nee, dat heet een tabberd
Echt waar, ik hoor niet bij de Ku Klux Klan

Dat kruis? Ach meisje, doe toch niet zo dwaas
- Mijn hemel, deze toestand wordt steeds triester -
Nee heus, ik ben geen katholieke priester
Kijk dan: een staf! Ik ben het: Sinterklaas!

Ik snap dat je die baard wel spannend vindt
Toch weet ik zeker dat jij je vergist
Ik-bén-geen-mos-lim-ter-ro-rist!
De Sint, de Sint, de vriend van ieder kind!

Ja goed zo, kom maar, pak wat snoepjes dan
Wat? Nee, ik ben vandaag niet op mijn paard
Toe meisje, nee, niet doen! Niet aan mijn baard!
Ja haha, leuk, ik ben het ja, oom Jan