Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Ze zijn zo anders. Hij dweept met zijn drumstel
en ramt verwoed hun woning tot een hel.
Zij houdt van stilte, landschapsschoon, zon, kust.
Heeft zij het naar haar zin: in hem raast onrust.

Bij hem moet alles haastig, terasnel,
nooit krijgt ze een fatsoenlijk voor- of naspel.
Zij hecht aan kaarslicht, knus en feeëriek,
hij vindt dat dom gefleem en noemt haar dweepziek.

Al passen ze volstrekt niet bij elkaar,
toch vormen ze al dertig jaar een echtpaar.
Door schrikkelrijm verwerd hun echt tot treurlied:
één baalt terwijl de ander juist geniet!



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Baar geld

Ze telt  het geld aan haar loket,
heel minutieus, 't is andermans.
De lottowinst, “Meneer had chance!”,
wordt door de klant opzijgezet.

Niet in een sok of onder 't bed
(zo'n hobbel geeft de slaap geen kans),
de bank, zij breekt voor hem een lans:
met rente wordt het dubbel pret!

Maar als de dood komt aangewaaid,
staan vaders erfgenamen klaar.
Het goud wordt van de bank gegraaid.

“Ik draag het pa, voor jou te zwaar.”
Hij drinkt zijn laatst' infuus, bekaaid:
't was happy hour aan de baar...