Ik ben godin in ’t diepst van mijn gedachten
en net als Brahman zit ik zonder meid.
Truus schittert heel vaak door afwezigheid,
toch blijf ik hier in kalme glorie wachten.
Zelf kuis ik nooit. Mijn huis is dus niet schoon.
Een ander zal dat na één blik beamen:
je ziet er stof en plakvingers op ramen
en deuren. Tsja, maar ik zit steeds ten troon.
Nee, schoonmaak is geen werk voor een godin.
Het soppen maakt die hoge staat te schande.
Godinnen hebben nooit vereelte handen.
Ik ga me niet verlagen tot slavin.
Ik heet Marie-Louise, echt geen Truus,
mijn hoge staat vormt reden, geen excuus –
(Met dank aan Kloos & Dèr Mouw)
Schoonmaaksonnet
- Gegevens
- Geschreven door Inge Boulonois
Uit het archief
Beroepsrisico
Ik heb een brief op zak, een zware last,
Om namens de belasting mee te delen,
Dat ze failliet zijn, tot verdriet van velen,
Er is één troost, daar houd ik mij aan vast:
Gelukkig zijn, vóórdat ik ben gekomen,
De wilde dieren hun al afgenomen.