Met dank aan Han G. Hoekstra
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant
En hem flink coniferenmest gegeven
Geen zuchtje wind bespeur ik op het land
Toch zie ik naalden heel unheimisch beven
Geen zuchtje wind bespeur ik op het land
In bomen planten ben ik zeer bedreven
Wat is hij blauw, is hij misschien van stand?
De soort staat als verdraagzaam aangeschreven
Wat is hij blauw, is hij misschien van stand?
Voelt hij zich voor mijn tuin te zeer verheven?
Geen zuchtje wind bespeur ik op het land
Toch zie ik naalden heel unheimisch beven
Ik zeg het hier maar helemaal vrijuit:
Naar mijn idee belazert hij de kluit –
Mijn ceder (Utrechts sonnet 5)
- Gegevens
- Geschreven door Inge Boulonois
Uit het archief
Inclinatie
wat is de dichter anders dan een mens
met deze wens: de wereld op te tuigen
hij tilt z'n tonnen op een paal als grens
wanneer hij land ontdekt; een soort Jan Huigen
hij leest zijn verzen breekbaar en intens
en tracht uit alle macht te overtuigen
een rondedans, een kleine kring van fans
maar op het eind valt elke droom in duigen
want alles wat hij uit z'n duim kan zuigen
verscheurt hij weer, of steekt hij in de hens
elk spoor is uitgewist; geen ooggetuigen
maar soms kan hij verlies in winst ombuigen
als hij de kern onthult, de kwintessens
weerklinkt een innerlijk geluidloos juichen