Passanten staar ik aan met matte blik
Al loop ik door dit grazig groene landschap
En voel ik met de Brabanders verwantschap
Toch tob ik vaak: waar bleef mijn ware ik

Ik sta hier lang te kauwen en herkauwen
En weet best dat ik nuttig ben als vee
(‘k Geef melk voor de consumptiemaatschappij)

Maar in mijn ziel voel ik geen pais en vree
Dit eng bestaan gaat me al meer benauwen
Het gras, het hek, de boer vaak onbehouwen

Ik leef toch niet alleen voor melkerij
Wat ik in wezen ben, telt hier niet mee
Als koe word ik geleefd, ik ben niet vrij

Ik ben niet vrij, passanten staar ik aan

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Cees van der Pluijm vandaag begraven in Radio Kootwijk



Ging er een dichter heen?
Of slechts een sterveling
Die ons voorafging
Naar waar wij ooit gaan?

Zo hij iets was, dan een
Radiokootwijker
Ach, enkel steen
Krijgt een tweede bestaan



In een gesprek met Drs. P zei de laatste dat het ollekebolleke voor elke gelegenheid geschikt was, waarop Cees tegenwierp dat het hem voor uitvaarten toch niet de geeigende versvorm leek. Nu hij me toch niet meer tegenspreken kan: bij deze Cees.
En voor wie sputtert dat 'volgens de nieuwe spellingregels' het zeslgrwrd niet kan: het dak op met die nieuwe regel, ik hou me aan wat ik van juffrouw Banga geleerd heb op de School met de Bijbel.