Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

driekstrikkl
Stipt tien jaar her dat jij, Driek, ons verliet
Je verzen blijven onverwoestbaar goed
Incluis hun fijne vinho verde-gloed
En ook je beeld verdween níet in het niet:
 
Met lach en kloeke baard en vlinderdas
Staar jij naar ‘t mooiste meisje van de klas
 
(Nog denk ik: o als ik dát toch eens was)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

onverwoestbaar mooi

Wanneer op deuren duwen staat geschreven
Doe ik het tegendeel en trek toch even.
Al weet ik dat geen deur dan opengaat,
Ik wil mijn onvermogen zelf beleven.

Uit: Onverwoestbaar mooi – 2003



Onverwoestbaar mooi

Hij die zijn laatste regel had geschreven
kwam bij de grote poort en trok nog even
– best wetend dat ie zelf wel opengaat –
die onmacht wou hij tot het laatst beleven.