Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

apotheker
Fllickr.com
 
De lades van mijn kasten gaan weer open
Voor iedereen heb ik een medicijn
Voor al mijn klanten hier te hoop gelopen
 
Meneer de Wit komt kermend aangekropen
Zijn voeten doen al jarenlang zo'n pijn
De lades van mijn kasten gaan weer open
 
Mevrouw de Bruin heeft veel te veel gezopen
Ik stamp nog maar wat poeiers voor haar fijn
Voor al mijn klanten hier te hoop gelopen
 
De jongeheer de Vries komt aangedropen
Een kuurtje tegen SOA zal het zijn
De lades van mijn kasten gaan weer open
 
Zo kun je bij mij levensjaren kopen
Al slijt ik ook veel potjes schone schijn
Aan al mijn klanten hier te hoop gelopen
 
En bij de deur, blijft ook op klantjes hopen,
Daar staat de man met zeis, ik noem hem Hein
De lades van mijn kasten blijven open
Zolang mijn klanten binnen blijven lopen
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Reiger


Foto Henk Adema

In eigen tuin wil men geen buren zien,
dus wordt de schutting hoog gelijk een toren.
Wel is men zeer gespitst of men misschien
iets ruiken kan, of – liever nog – iets horen.

Een enkeling kan zijn nieuwsgierigheid
niet meer bedwingen, klimt naar ’t zolderraam, waar
hij heel soms in de hoogste zomertijd
een glimp opvangt van buurvrouws zonnend schaamhaar.

De reiger die zijn nek bespiedend buigt,
aanschouwt vanaf de nok het binnenleven.
De vrouw van nummer vijf wordt afgetuigd,
omdat zij slapen bleef op nummer zeven.

Het doet hem niets, want zijn verstilde ijver
geldt enkel gouden flitsen in de vijver.