Kruisje
Flickr.com
 
Elk mens heeft zo zijn eigen kruis te dragen
De een komt er wat makkelijk vanaf
En heeft alleen wat ongerief bij vlagen
De ander krijgt, zo lijkt het, altijd straf
 
Zo hinkepoot de ene door het leven
De tweede is bedekt met puist en bult
Hun ziektes zijn hen op het lijf geschreven
De klacht is niet in nevelen gehuld
 
Ook zijn er kwalen die onzichtbaar lijken
Dat leidt al snel tot een vertekend beeld
De mensen zitten dan wat vreemd te kijken
Als ik weer eens uiteenzet wat me scheelt
 
Dat eeuwige verklaren ben ik zat
Mijn eigen uitlegkruisje noem ik dat
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Jij en ik (pleiade)

De lange dagen van de zomerwende
de zoete nachten vol van maneschijn

De lange damesvinger die mij jende
de liefde was nog nooit zo puur en rein

De mooie ogen van de zo bekende
en zo beminde vrouw, mijn cherubijn

De liefde waaraan ik – een dromer – wende
bleek na een aantal weken puur venijn

Het was of blijheid uit mijn leven rende;
de zoete nachtegalenzang deed pijn

Ik voelde dode vlinders bij mijn lende
zoals gerechten vol van maden zijn

Ik had geloof gehecht aan een legende;
de ware liefde bleek slechts schone schijn