JaapB
 
Ik lichtte mijn schedel en vloog eropuit;
ik moest het maar eventjes doen zonder mij
en zwaaide nog naar mijn verdwijnende huid,
maar boeie! … nú was ik een paar uurtjes vrij.
Het leek me het beste voor ons allebei
en daarom nam ik dit manmoedig besluit.
Ik lichtte mijn schedel en vloog eropuit;
ik moest het maar eventjes doen zonder mij.
 
Ik ben, geef ik toe, een veeleisend karwei,
vandaar dat ik wel eens een middagje muit.
Vermoeid als ik ben van gedachtengebrei
onttrek ik mij graag aan mijn eigen voogdij.
Ik licht dan mijn schedel en vlieg eropuit.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Album van de Indische poëzie 5


Kampong Mahu, Saparua 1987



In 1987 maakte ik een reis naar de Molukken en schreef naar aanleiding daarvan een aantal gedichten. Zo’n tien jaar geleden ontmoette ik Patty Scholten voor het eerst in Amsterdam en tot onze verrassing bleken we niet alleen dezelfde kampong op het eiland Saparua te hebben bezocht, maar over dezelfde vissers, zonsondergang en matjes met drogende kruidnagels te hebben geschreven, met ongeveer dezelfde strekking. Het octaaf van haar sonnet vond ik terug in mijn gedicht Molukken 1987 en het sestet in mijn sonnet Tjenkeh. Aardig voor de lezer om dat hier eens te vergelijken.

(Dit gedicht verscheen in de bloemlezing Wonder en geweld, samenstelling Hans Straver, Utrecht 2007)