Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

               

 

       De dagen werden tergend langzaam maanden, 
                de maanden regen zich aaneen tot jaar;  
                ik loop weer langs het stille pad langswaar 
                wij beiden samen ooit getweeën gaande, 

                onszelf veroordeeld hadden tot elkaar 
                en ons een korte wijle tweezaam waanden, 
                elkanders allerdichtste nabestaanden; 
                maar ook ons liefdesbed verwerd tot baar. 

                Wat valt voor troost aan leven te ontlenen 
                wanneer elk herfstblad wegdrijft in de goot, 
                wat komt reeds bij de aanvang is verdwenen 

                en het verlangen naar de liefde metterdood 
                steeds door één waarheid wordt beschenen; 
                de eerste kus waarmee je mij verstoot?


 

Vandaag is het de sterfdag van de dichter J.C. Bloem, dus een mooi gedicht in zijn stijl leek me wel gepast, al zal de oplettende lezer zien dat het een bout-rimé is met rijmwoorden uit een sonnet van Jean Pierre Rawie.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Blauwtje Tripel



Zo blond en zo leuk en zo mooi
Ik had wel een kans durven wagen
Toen ik aan verliefdheid ten prooi
Haar daartoe heb uit lopen dagen

Zo mooi en zo leuk en zo blond
Het leek dat ik daarin zou slagen
Ik dacht dat zij mij aardig vond
Dat duurde slechts enkele dagen

Zo blond en zo mooi en zo leuk
Ik heb haar mee uit kunnen vragen
Voortijdig ontstond er een breuk
Want zij is nooit op komen dagen