Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

               

 

       De dagen werden tergend langzaam maanden, 
                de maanden regen zich aaneen tot jaar;  
                ik loop weer langs het stille pad langswaar 
                wij beiden samen ooit getweeën gaande, 

                onszelf veroordeeld hadden tot elkaar 
                en ons een korte wijle tweezaam waanden, 
                elkanders allerdichtste nabestaanden; 
                maar ook ons liefdesbed verwerd tot baar. 

                Wat valt voor troost aan leven te ontlenen 
                wanneer elk herfstblad wegdrijft in de goot, 
                wat komt reeds bij de aanvang is verdwenen 

                en het verlangen naar de liefde metterdood 
                steeds door één waarheid wordt beschenen; 
                de eerste kus waarmee je mij verstoot?


 

Vandaag is het de sterfdag van de dichter J.C. Bloem, dus een mooi gedicht in zijn stijl leek me wel gepast, al zal de oplettende lezer zien dat het een bout-rimé is met rijmwoorden uit een sonnet van Jean Pierre Rawie.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Virus fop

virusfop
Illustratie: IB
 
Een virus, passagierend in ons land, 
leest in de digitale Covidkrant 
dat hier nu een coronalied bestaat! 
In no time straalt hij, wordt zelfs idolaat  
van deze kroon op zijn virale leven
wanneer hij hoort hoe knap het is geschreven. 
‘t Is authentiek, aangrijpend dichtjargon:  
En oh oh laat ons schijnen als de zon,
gevolgd door dag en hoi en hi en hé. 
Hij kweelt uit volle borst het versje mee
wat aangeeft dat wie meezingt met die hit
mooi een coronavirussmaak bezit.