Onlangs werd na onderzoek bekend dat het boek Bloemen van het kwaad van Paul Damen het grootste literaire bedrog in Nederland sinds jaren is.
Het leek zo’n leuk idee: biografieën van dictators die poëzie geschreven hadden, met hun gedichten erbij.
Helemaal zelfstandig vertaald door Paul Damen uit oud-Turks, Chinees, Japans, Roemeens, Arabisch, enfin: uit elke mogelijke taal die hij niet machtig was.
En heel literair Nederland slikte het en prees het boek.
Vooral het gedicht van Hitler over zijn moeder, het zogenaamde ‘Mütti-gedicht’ ging erin als koek. Hugo Borst las het voor bij DWDD en schokte het publiek met de onthulling dat dit sentimentele gedicht van de Führer was.

Nu het boek door de mand gevallen is als één brok bedrog en plagiaat en ook blijkt dat al meer dan een eeuw bekend is dat dat gedicht niet van Hitler (alleen neonazi’s denken dat) , maar van Georg Runsky is en de andere ‘gedichten van Hitler’ ook allemaal vervalsingen zijn,  evenals een groot deel van de ‘gedichten’ van andere opgenomen ‘dictators’ is het wel sneu voor Paul Damen dat Het vrije vers in de archieven een vondst deed, waaruit blijkt dat Hitler wel degelijk een poging tot poëzie heeft gewaagd en bovendien nog light verse ook! Had hij tóch een echt gedicht van Hitler kunnen opnemen!



Dat het echt is is makkelijk te bewijzen volgens dezelfde redenering die Paul Damen in zijn boek volgt bij het gedicht dat Hitler zogenaamd in de loopgraven schreef.
Ik citeer hem letterlijk: “dat handschrift in de kopie klopt wél. Vervalser Kujau was toen nog veel te jong om überhaupt te kunnen schrijven. Vervalsingen brachten niks op, want men schaamde zich nog dood voor het Derde Rijk. De verzamelaar­stempel verwijst naar een collectie die wél authentiek is. “
Nou, dat geldt mooi ook voor ons gevonden gedicht van Hitler. Dat stempel wijst duidelijk op een authentieke verzameling. Een stempel bewijst alles.
Paul Damen heeft in zijn boek zowat alle gedichten geplagieerd uit Engelse vertalingen, maar wij laten de tekst gewoon in het Duits staan:

Gedicht

Ienie Mienie Mütti

Zehn Pfund Grütti

Ook een Mütti-gedicht dus, met een kostelijke woordspeling van de Führer.
En nou maar wachten op de krantenkoppen na deze sensationele onthulling en de doorwrochte recensies van de vaderlandse critici.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Blues

 
Ze ging nog naar de slager even
Dat even werd haar hele leven
 
Mijn liefde had ze niet meer nodig
Mijn God, wat was ik overbodig
 
Ook werd ik door een hond gebeten
Mijn linkeroor eraf gereten
 
Ineens lag mijn bestaan aan barrels
En ik zocht troost bij losse scharrels
 
Begon van lieverlee te zwerven
En hoopte dat ik snel zou sterven
 
Want ik was reddeloos verloren
Ik ben niet voor de straat geboren
 
Totaal vervuild werd ik gevonden
Vol zweren en ontstoken wonden
 
Wat mij daarna is overkomen
Gebeurt niet eens in stoute dromen
 
Ik kreeg al wat ik maar kon wensen
Verzorging, aandacht, lieve mensen
 
Een happy end dus, zo bijzonder
Er komt een podcast van het wonder
 
De titel is zo klaar als water:
De blues van een verlaten kater