Socrates
 
          Ik ga tot op de bodem 
 
Je blijft alert door middel van kritiek
Want kennis en ook wijsheid is maar schijn
Een luchtballon, eenvoudig door te prikken
 
Ik doe dat gaarne met een scheut venijn
dat doet mijn opponenten bijkans stikken
Als ik ze klemgesproken achterlaat
 
Maar ach, ik moet van hen ook heel wat slikken
Maar liever doe ik dat dan zelfverraad
Ik blijf gehoorzaam aan de Republiek
 
De dwaasheid van de wijzen doet mij leed:
Ik weet tenminste nog dat ik niets weet
 
Uit Jaap van den Born: Dat peinst en piekert maar (Productie van Het vrije vers; Mijnbestseller, 2012)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pech



De Dagpauwoog net uit de pop gekropen
Keek met verbazing naar de warme zon
En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon

Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen

Maar hij had trek, dus ging hij even proeven
En hoe dat moest, dat zag ie van een bij
En dacht: ~dat is een koude kunst voor mij
Ik kan mijn tong heel ver mijn mond uitschroeven~

En toen hij van de nectar zat te likken
Kwam er een specht hem voor de lunch oppikken