Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



je stoot je hoofd en nog een keer of tien
soms blijft het droog maar vaker kleur je rood
dan denk je, ach, ik ben nog lang niet dood
dat is aan al dat bloeden wel te zien

al knalt je kop soms loeihard tegen staal
je geeft geen krimp, je bent het wel gewend
en jankt en zeurt niet, bent een echte vent
verfoeit wel af en toe je rare kwaal

het komt nu eenmaal door die zwarte vlek
daar binnen in dat vreemde kale hoofd
een oud infarct, zo geef je het zijn plek

en is het weer een keertje stevig raak
dan zeg je maar: de Here zij geloofd
want vloeken, nee, dat is een slechte zaak

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Jetje en kleine Piet



Ulevel
Wel, je bent niet erg bij haar in tel
Als je er maar één krijgt van die del
Een hels symbool; één ulevel

Hagelslag
Eén op je beschuit verpest je dag
Weer zo’n seintje dat ze je niet mag
En je veel liever elders zag

Wie de klas trakteert die regeert dit schimmenspel
En je hebt een keus, maar niet heus en geen appél

Ulevel
Reageer ad rem en niet te fel:
‘Geef dat ding maar aan Aagt Morsebel
Met kikkerpoten smaakt hij wel
Hmmmmmmmmmmmmmmm’