Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



hoe eenzaam kun je zijn, omringd door mensen
als man een waardeloze entiteit
of, erger nog wellicht, in tweezaamheid
miskend en onbemind in al je wensen

een schuilplaats heb je niet in tweeverband
je wordt misschien verstolen diep gehaat
maar vrouwlief hangt een mantel om haar kwaad
die van een liefde, hard als diamant

ze stapelt kolen brandend op je hoofd
al weet je toch: mijn spijt wordt niet geloofd
en ongemerkt verkilt bij jou het hart

je duwt haar strelen weg, zo langzaamaan
en slaat geen acht meer op die ene traan
gelooft geen woord van haar oprechte smart

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Awater

wakgedicht

Lees maar: u leest niet wat u leest
Het zingen van de allereerste geest
De man gaat op en onder in de straat
Profeet noch zend’ling monnik noch soldaat
Hij zoekt zichzelf een nieuwe reisgenoot
Een kruising tussen doper en de dood
Verbeeldt zich visioenen van een reis
Met kin en bakkebaarden glad als ijs
Een korte tussenlanding in een kroeg
Waar schakend sneeuw het druipend bloed versloeg
Men dwingt hem tot het zingen van zijn lied
Wanneer hij plots zijn zware lot inziet
Zijn reis wordt slechts gehinderd door een vrouw
Hij mist de trein die ik juist halen zou
En wolken stomend boven kolenvuur
Vertrekt zij op het voorgeschreven uur.
 
Uit Ben Hoogland: Het wak is gedicht. Herdichtingen Martinus Nijhoff (Liverse, 2015).
De bundel is helaas uitverkocht...maar gelukkig staat de pdf wel op internet.