je bent weer kind en telt de golven in een mui
de vlokken sneeuw die vallen in je achtertuin
en vogels, opgejaagd door wind en regenbui
je telt de hele stenen in een stapel puin

en later tel je weer de klappen die je kreeg
zovele misverstanden door een woordje fout
en al die keren dat je onbeholpen zweeg
terwijl je zeker wist, juist nu is spreken goud

je telt de dreunen die je zelf hebt uitgedeeld
partijtjes ook die jij niet eerlijk hebt gespeeld
dan voel je spijt die is gemengd met vals plezier

maar liever niet vermorste uren in de kroeg
en wie je hebt vertrapt die enkel aandacht vroeg
je bent dan op jezelf opeens niet meer zo fier

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verbanning

hemelbed2
 
Ik heb al vaak het bed met haar gedeeld
en even vaak de vreugde mogen smaken
om ’s morgens op de grens van het ontwaken
voorzichtig uit mijn slaap te zijn gestreeld
 
Het aangenaam gevoel dat nooit verveelt
van handen die je lijf genotvol raken,
dat stopte als ze mijn ontbijt ging maken
wanneer ze vond dat zij was uitgespeeld
 
Zo af en toe dan waren er wel mannen
die zij als prooi mee naar haar kamer bracht,
dan bleek het bed helaas te klein voor drie
 
Nu ben ik naar de bijkeuken verbannen,
de laatste man bleef langer dan een nacht
en lijdt ook nog aan kattenallergie