Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



verberg je hart en ziel; in lijnen, strak
gespannen ligt het lang vergeten wrak
van waarheid die alleen in leugens schuilt
en luister niet naar wie met wolven huilt

ook jij, die strijdbaar en zo moedig bent
hebt geen idee van welke mens haar kent
of waar te zoeken in een schaduwvlek
van goed of diepste kwaad, je weet geen plek

ze houdt zich dood voor ieder die haar zoekt
alleen hij die zichzelf niet meer vervloekt
heeft kans haar aan te treffen in een oord

waarin geen ruimte is voor goed en kwaad
de eenzaamheid en niets dan dat bestaat
en jij, de schrijver, wachtend op een woord


Losjes gebaseerd op Friedrich Nietzsche, Jenseits von Gut und Böse.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Nazomer (villanelle)





De blaadjes zijn nog altijd aardig groen
en lijken niet te denken aan vergelen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

De bloesem werd een peer of een citroen.
De rijpe kersen glanzen aan hun stelen.
De blaadjes zijn nog altijd aardig groen.

Je ziet het laatste jonge waterhoen
met uitgebloeide waterlelies spelen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

Nog één keer vrijen in het stadsplantsoen,
nog één keer onbespied elkander strelen:
de blaadjes zijn nog altijd aardig groen.

Nog gauw het strand op zonder wandelschoen,
voordat de kust de winterstorm moet velen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

Het loopt tegen het eind van het seizoen;
dat kan de laatste warmte niet verhelen.
De blaadjes zijn nog altijd aardig groen.
De zomer wil nog één keer zomers doen.

Koop koop koop