Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

avondwind
 
Schilderij © Jacob van Schaijk 
 
de avondwind, gesloten is zijn mond
wanneer hij spreekt of zingt in stille taal
met klanken uit een overoud verhaal
met angst of liefde voor een koude grond
 
de late nevel dooft zijn stem niet uit
versterkt de weemoed van zijn klinken eer
wie luistert, hoort zijn zingen keer op keer
dan kruipt hij langzaam onder ieders huid
 
die mensen raken aan zijn stem gewend
hij wordt een vriendje ook dat men goed kent
ja, langzaam raakt men zelfs aan hem gehecht
 
en als de tijd dan rijp is, klinkt het woord
het laatste, van een hemels slotakkoord
waarin gesproken wordt het hoogste recht
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Foodiebag (Een loflied in vier kedinkedonkels)



Het is geen kotszak
Het is geen windbuil
’t Is een verpakking
Die meer beduidt
 
Het is een zwierig
Designerzakje
Waarmee een tijdperk
Wordt ingeluid
 
Het is ’n uitkomst
’t Is in het straatbeeld
Meer dan een rage
Of running gag
 
Het geeft nieuw nut aan
Dinerrestanten
Hoe legitiem is
De Foodie Bag
 
’t Was vroeger anders…
Volstrekt ondenkbaar!
Zo’n zàkje vragen!
In restaurànts!
 
Dat was bepaald niet
Statuurverhogend
Volkomen stijlloos
En geen usance
 
Wat was de keuze?
Toch laten staan maar?
Of indigestie?
Oh, such a drag
 
Maar onder ’t mom van
Milieuontlasting
Aanvaardt eenieder
De Foodie Bag