Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn vrouw vindt hem charmant
Maar dat vind ik dus niet
Ik vind hem irritant
Hij maakt me kierewiet

Want krijsend houdt hij stand
Te fel, te expliciet
Mijn vrouw vindt hem charmant
Maar dat vind ik dus niet

Hij schijt vaak op mijn krant
Ellendig stuk verdriet
De groene halsparkiet
Heeft wel een mooie band
Maar dat vind ik dus niet

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

April


De witte Sneeuwklok aan het eind van haar Latijn
Is zichtbaar drachtig van met zaad gevulde koppen
De Blauweregen zwaar van honderdduizend knoppen
Ontluikt haar ogen in een waas van blauw satijn

De Rododendron staat op barsten van het paars
En de Hortensia bebladert teer haar stokken
De Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En steekt haar voeten in een purp’ren voorjaarslaars

Dan krimpt de wind en ieder grijpt weer naar zijn wanten
De kou slaat toe en nachtvorst rijpt op plant en struik
De thermometer maakt een diepe steile duik
En hagelstenen springen op naar alle kanten

Maar wees gerust, zo’n koustuip is van korte duur:
De zon haar noorder declinatie groeit per uur