Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

gretathunberg

Ach kijk wat een scheetje
Zeg meisje hoe heet je
O jij bent dus Greetje
Die iedereen kent

Lukt het een beetje
Als miniprofeetje
Wie redt ons planeetje
Als jij er niet bent?

We hoorden je praatje
Je ging tot het gaatje
Die woede die staat je
Je speech was urgent

Jij plantte het zaadje
Van 'Wereld beraad je'
En Red het klimaat je
Bent meer dan een vent!

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lockdown op driehoog-achter

Lockdown
Foto: pxhere.com/en/photo/143011 (deel)
 
De kamer warmt goed op met volle zon.
Bij 30 graden lijkt het of het kleed,
dat nog van oma was, van mufheid zweet.
Dus hang ik het maar even op ‘t balkon.
 
Zoonlief van zestien heeft een bariton,
waarmee hij, zonder dat het hem verveelt,
steeds weer zo'n zelfde punkrocknummer kweelt.
Ik wijs hem resoluut naar het balkon.
 
Mijn man bedient zich van de scheerlotion,
met beide handen klappend op de wangen.
De ambergemberwalm blijft om hem hangen.
Hij moet maar even luchten op ‘t balkon.
 
Lief dochtertje, nog in haar nachtjapon,
deelt via facetime met haar hartsvriendinnen
het laatste nieuws van vorsten en vorstinnen.
Dat kan ze ook wel doen op het balkon.
 
De hond kauwt op zijn bot in het salon.
En telkens klettert het op de plavuizen
wanneer hij krabt; misschien heeft-ie wel luizen.
Ik zet hem maar zolang op het balkon.
 
Ik troost me met een mokje drinkbouillon.
Isolement kan ik niet goed verdragen;
de eenzaamheid, die vliegt me aan met vlagen.
Gelukkig is er altijd het balkon.