POE, riep het schaap Veronica, wat kan dit paard hard draven!
Ik dacht: zo’n huifkar die gaat vast van sjokke-sjokke-sjok…
Maar kijk, dit is al Zwammerdam en daar ligt Bodegraven.
Kom dominee, geef mij de zweep! Nu mag ik op de bok.

Kijk uit, riepen de dames Groen, daar komen scherpe bochten!
O jee o jee o jee o jee, wij zijn een beetje ziek…
Wij dames zijn te fijn gebouwd voor zulke woeste tochten.
De dominee zei stoer: Maak u geen zorgen, geen paniek!

Ík ben toch zeker in de buurt, om over u te waken.
Bescherm ik u niet immer tegen onraad en gevaar?
Toen schrok het paard van eenden die de rijbaan overstaken,
een KNERP! een KRAK! een BONK! en alles schudde door elkaar.

Ze vlogen uit de huifkar en ze landden in de struiken.
Opeens hoorden ze achter zich gejammer en gezucht.
Kijk nou! riep ’t schaap Veronica. Het is mijn tante Truike,
ze ligt ondersteboven, met haar voeten in de lucht!

Komaan, zo sprak de dominee, de handen uit de mouwen!
Mijn lieve dames Groen, geeft u me eens uw lange sjaal…
Die sla ik om haar heen. Als we nu even heel hard douwen
en dan in één keer kei- en keihard trekken allemaal –

Het werkte. Tante Truike zei: Wat fijn u te ontmoeten!
Want als ik omval, kom ik uit mezelf niet overend…
Ik zie nog alles draaien, maar ik sta weer op mijn voeten.
Bedankt voor ’t redden, dominee, u bent een echte vent!

Dag tante, zei Veronica, nu gaan we weer naar huis.
Of… wentelteefjes eten bij hotel De Oude Sluis?

(Eerder verschenen in Vijf draken verslagen, Querido’s Poëziespektakel 4.)

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Project P: schakelrubaiyat



Over de fraude bij het examen Duits

Ik wilde enkel maar behulpzaam zijn!
Ik vond wat foutjes - meestal maar heel klein
Besloot toen jullie werk te corrigeren:
Een onvoldoende is voor niemand fijn

Ja, jullie hadden beter moeten leren
Maar ik kon zulke missers niet verteren
Dus schrapte ik of vulde rijtjes aan
Zodat ze jullie konden diplomeren

Okee, misschien heb ik teveel gedaan
Had ik wat fouten moeten laten staan
Wist ik veel van die tweede nakijkronde!
'k Ben maar een simpele germanomaan

Helaas, mijn krabbels werden snel gevonden
Door ogen die in tienden van seconden
Verschil zien tussen blauw en nakijk-rood
En nu weet heel de wereld van mijn zonde

Natuurlijk was het dom, ik schaam me dood!
En wat me nog het allermeest begroot
Is niet het lot waarmee ik mij verzoen
Maar dat waartoe de inspecteur besloot...

Ik had vannacht een angstig visioen:
Zij die 't examen over moeten doen
Verzamelden zich grommend op het plein
Vandaag begint voor mij het jachtseizoen!