Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

duiveltjes
 
’s Avonds als ik slapen ga
sluipen mij dertien duiveltjes na:
twee die me vangen,
twee die me stangen,
twee die me testen,
twee die me pesten,
twee die me grijpen,
twee die me knijpen,
twee die me kwellen
omdat ik niet kan tellen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Executie

watfuten
 
Een laatste woord – zijn laatste uur
Hij kon maar niets verzinnen
Pas toen de kapitein riep: ‘Vuur!’
Toen schoot hem iets te binnen
 
 
Kees van den Heuvel 2-11-1960 – 11-1-2010
Uit: Wat futen op een kluitje in het riet  (De Stiel, 2010)
 
Vandaag precies tien jaar geleden overleed Kees van den Heuvel. Hij  behoorde bij de top van de light-versedichters van Nederland, maar was de laatste jaren weinig in de belangstelling wegens ziekte. Hij publiceerde werk in diverse bloemlezingen, in De Tweede Ronde en in Randschrift/Parmentier, het blad waarvan hij redacteur was.