Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Geschreven voor Ted van Lieshout bij het verkrijgen van de Theo-Thijssenprijs:



HIEP HOI, riep 't schaap Veronica. Ted heeft de prijs gewonnen!
De grote Theo Thijssen-prijs, voor inzet en talent!
En, zegt hij zelf, met óns is het ooit allemaal begonnen...
Hoi! Er is vast geen ander schaap dat zo'n beroemdheid kent.
 
Die Ted! zeiden de dames Groen. Wij hebben 't ook gelezen.
En weet u dat ons Annie ooit diezelfde prijs eens kreeg?
Zij was de allereerste en ze werd enorm geprezen
om haar Nieuwe Impulsen, toen ze 't podium besteeg.
 
We zijn toen naar Den Haag geweest, met onze eerste oto.
We mochten op de voorste rij. De dominee in frak
en wij met dure hoedjes. Er is ergens nog een foto...
Maar zo te zien heeft Ted geen geld voor een fatsoenlijk pak!
 
Hij heeft, zo sprak de dominee, een Rijk Innerlijk Leven.
Dat had hij reeds als jongeling en nu heeft hij het nog.
Geen wonder dat hij zoveel fraaie werkjes heeft geschreven.
Eertijds al constateerde ik: Er Zingt Iets in dat joch.
 
't Is weinigen gegeven zo'n talentje te herkennen...
En nu staat er in Trouw: Hij biedt ons Hoop. Dat doet mij deugd.
Ik ga Ted schrijven! riep het schaap. Zijn hiero ergens pennen?
Ziet, zei de dominee ontroerd. Hij Inspireert de Jeugd.
 
Wie weet, juffrouw Veronica, wordt u ook literaat? 
Maar nu een glaasje port, want zo meteen komt Sesamstraat.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Eeuwig gaat voor ogenblik

Hij bood me hoofs een fijn sigaartje aan
Verpakt in netjes glimmend cellofaan
Natuurlijk werd dat ding toen opgestoken

(Nadat het van het bandje was ontdaan)
Hij leek zacht smeulend amper te vergaan
Het leek of je voor eeuwig door kon roken

De zon bewoog niet, vaag scheen ook de maan
We zwegen om elkaar goed te verstaan
De tijd voor weer een trek was aangebroken

Ik tastte naar de asbak naast mijn glas
Maar alles wat er restte was slechts as