Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Tilburger toetjesmoord:
Eindelijk opgelost!
Gijs volgde (sneu hè?)
Zijn vrouw in het graf

Roerde vergif door haar
Stracciatella-ijs
Likte werktuiglijk
De ijslepel af

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Winter



De wereld schijnt wat lichter van geluid
Een echo golft langs dikbesneeuwde bomen
Gelach, gegil, twee kinderen onderuit
De winter is dit jaar al vroeg gekomen

Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de sneeuwpret deelgenomen

Voor even weer het spelend kind van tien
Dat onvermoeibaar hapt naar witte vlokken
Ik weet dat dit niet kan en bovendien

Daar buiten is het koud en kil en guur
Ik accepteer het verder zonder mokken
En werp een laatste houtblok op het vuur