Aan één ding raak ik nooit gewend:
Dat is aan Buurmans popmuziek.
Hij doet het weer!
Hij dreunt weer dwars door J.S. Bach.
Een componist die hij niet kent.
Hij haat klassiek.
Hij moert mijn dichterlijke sfeer.
Ik klaag beleefd, maar met gezag.
Hij dimt attent.
Een goed geweer, in mijn optiek
Bewijst zijn diensten keer op keer
Bij toverslag.
