Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Je moet ook alles uitleggen, zelfs als je geen hermetische poëzie schrijft

Een rimpeling – het water trekt weer glad
Een ademtocht deed het  kortstondig beven
(De metafoor is hier een mensenleven:
Er woedt geen stormweer in een pierenbad)


(De redactie is verheugd dat zij aalmoezenier Koelewijn, ondanks zijn drukke werkzaamheden, toch bereid vond in deze dagen een gedachte aan de lezers van Het vrije vers aan te bieden die wat dieper gaat dan het normaal gebodene. De aalmoezenier verzocht nog mee te delen dat hem eerst ontgaan was dat het pierenbad hier óók als een metfoor van het mensenleven gezien moet worden en er in dit gedicht dus sprake is van meerdere lagen en dubbele bodems en biedt hiervoor zijn verontschuldigingen aan.)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Badwater



Wanneer ik 's avonds in de tobbe lig te weken
diep onder 't schuim, van af mijn tenen tot de kin
gelijk een licht en luchtig uitgespreide deken,
dan krijgt mijn droge leven weer een beetje zin.

Want als ik 's avonds in de badkuip ben gekropen
dan zwerven mijn gedachten op de wilde vaart.
Ze zeilen weg over de zee tot in de tropen,
ik voel me eventjes verlost van huis en haard.

Ik laat een bootje door de shampoo vlokken varen
en voel me dan gelijk weer stuurman op de brug
die in het noodweer toch de kloten weet te klaren,
door scherpe geest en met een fier gerechte rug.

Maar als ik kort daarop het sop ben uit gekomen,
trek ik de stop er uit, daar gaat mijn oceaan
dan is het afgelopen met die heldendromen,
en blijft er slechts een ouwe blote kerel staan.

Bundels