Aardappelmoe

Zijn bintjes rotten in de regen
Daar kan de tuinder niets meer mee

De oogst is op één hand te wegen
De tuinder zit in de puree

Komkommertijd

Ook zijn komkommers rotten weg
Hij brengt zijn ploegschaar naar de lommerd
Gelukkig heeft hij nog een eg
En daarmee boert hij onbekommerd 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Novemberzombie



Het regent en daar komt een zombie,
Weer keert dat monster en belaagt
Het hart tot bloedens toe, alsof die
Geen heimelijke pijnen draagt.

En uit diens kamer, vol met gaten,
Waar dagelijks leven werd verricht,
Gulpt reeds het rode bloed gelaten
Doorheen gekleurd namiddaglicht.

De zombies gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen zombie-erinneringen
En wat beleefd wordt als ie bijt.

Verloren zijn de laatste wegen
Om te ontkomen aan de strijd;
Altijd die zombies, altijd regen,
Altijd dit dode hart, altijd.