Als het aan hem ligt is het morgen afgelopen
~De Monarchie wordt dra het Vaderland fataal
Het Koningshuis doet karbonaad noch broden kopen
Maar kost de Staat per jaar een slordig kapitaal~

Hij zit er nu al vele jaren op te hopen
~Ze gaan er uit, voor goed en eeuwig, allemaal
Tenslotte zijn we hier geen volk van filantropen~
~DE REPUBLIEK~ dat is zijn grootste ideaal.

Maar is de maand April weer aan z’n eind gekomen
Dan tintelt Koning Wim een beetje in zijn bloed
Dat tegelijkertijd wat sneller is gaan stromen
En voor je ’t weet -jawel je ogen zien het goed-

Hangt er zijn Driekleur fier te waaien in de wind
Compleet met wimpel, in een fris Oranje tint.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vader en zoon



We zitten met ons beiden vergenoegd
als samenzweerders om de fles gebogen,
zijn jaar is weliswaar niet omgevlogen
maar kan wel aan de voorraad toegevoegd.

Hij strijkt een hand werktuiglijk door de haren
waardoor zijn schedel steeds pregnanter schijnt,
‘een vlag die rafelt altijd aan het eind’
is zijn ironisch antwoord op mijn staren.

Waarna er weer veelzeggend wordt gezwegen,
een glas bestaat bij gratie van het legen.