Wanneer ik 's avonds in de tobbe lig te weken
diep onder 't schuim, van af mijn tenen tot de kin
gelijk een licht en luchtig uitgespreide deken,
dan krijgt mijn droge leven weer een beetje zin.

Want als ik 's avonds in de badkuip ben gekropen
dan zwerven mijn gedachten op de wilde vaart.
Ze zeilen weg over de zee tot in de tropen,
ik voel me eventjes verlost van huis en haard.

Ik laat een bootje door de shampoo vlokken varen
en voel me dan gelijk weer stuurman op de brug
die in het noodweer toch de kloten weet te klaren,
door scherpe geest en met een fier gerechte rug.

Maar als ik kort daarop het sop ben uit gekomen,
trek ik de stop er uit, daar gaat mijn oceaan
dan is het afgelopen met die heldendromen,
en blijft er slechts een ouwe blote kerel staan.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bezien



Heb ik iets tegen Groningers of Drenten
Smaad ik hun liefde voor geboortegrond 
Vind ik hun voedsel klef en ongezond
Hoon ik hun uitspraak vol met knijpaccenten

Leg ik hen waanideeën in de mond
Stel ik hen voor als duivels of serpenten
Noem ik hen psychiatrische patiënten
Acht ik hun eigendunk een vuile wond

Nee, Ben en Rudy, het zijn niet mijn woorden
(En Ditmar snapt er echt geen jota van)
Waar jullie op het Vrije Vers mee scoorden

Ik hekel slechts wat voor geen meter kan
Een wereldkoers daar in het vlakke noorden
En Hanny ziet dat: zij is echt mijn man