Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Scherpe stellingen
  • Pagina:
  • 1
  • 2

Onderwerp: Teletekst-sonnet

Re: Teletekst-sonnet 7 jaren 2 weken geleden #11

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2104
  • Ontvangen bedankjes 983
Ik ben nu wel razend benieuwd naar het originele teletekst sonnet.
Wellicht wil de heer Woortmeijer zijn punt alsnog maken?
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Teletekst-sonnet 7 jaren 2 weken geleden #12

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3484
  • Ontvangen bedankjes 1536
Geweldig, Frans: als puntdichter pur sang sta je op de voorpagina!
Maar wij, gedreven poëten, zien graag het teletekstsonnet op het forum.
Wij willen het teletekstsonnet!
Wij willen het teletekstsonnet!
Wij willen het teletekstsonnet!
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Teletekst-sonnet 7 jaren 2 weken geleden #13

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
En ik stond al klaar met mijn zwabber om dit meesterwerkje (omdat ik dacht dat Frans dat wilde) definitief te verwijderen!
Ik had het zo gelezen: teletekst = verre tekst, dus dan zie je nog alleen een punt.

Willen jullie een inzending definitief verwijderd hebben, mail dan even naar mij Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of verander te titel in VERWIJDEREN, dan snel ik toe!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Teletekst-sonnet 7 jaren 2 weken geleden #14

Nou, hier is ie dan: Ik las in het Parool van een paar dagen geleden een stukje van Bob Fommé over het teletekstsonnet. Het bleek gebaseerd op een oude blog van Drabkikker (uit2010), een typografisch hobby-ist, over de eigenaardigheid van de Vlaamse teletekst, die bij letters en spaties van gelijke breedte exact uitgevulde regels heeft; dus m.a.w., iemand is de letters aan het tellen. Op deze blog werd gereageerd door "Absent Martian" met een aldus samengesteld teletekst gedicht Iedere regel heeft evenveel posities (letters+spaties), zodat een sonnet in de vorm van een rechthoek ontstaan.
Dit wilde ik jullie niet onthouden, maar het blijkt dat door de opmaak van "het Vrije Vers" de oorspronkelijke opmaak van een vers verloren gaat.

Desondanks, hoewel de echte lol eraf is, toch hierna het teletekstgedicht van Absent Martian:

TELETEKSTPERIKELEN GENEREREN SONNET

Niet schrijf ik vrije-versgedichten
Of lal ik onbezorgd wat in mij welt
De vorm mag dichters zó verplichten
Dat in de regel elk der tekens telt

Nooit kan een dichter dieper zinken
Dan waar hij prevelt ongetelde zang
(Zolang die verzen jambisch klinken
Is aantal voeten minder van belang)

Hoe zou de dichtkunst toch verkeren
Als inhoud steeds de vorm verdrong?
De dichters moeten zulks maar leren

Stel dat ’n dwaas met charlatanerie
Naar d’hoogste dichterprijzen dong!
Uit regels blijkt de Mooiste Poëzie
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Inge Boulonois

Re: Teletekst-sonnet 7 jaren 2 weken geleden #15

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2104
  • Ontvangen bedankjes 983
Ha mooi toch.
Een perfect sonnet, wel doordacht en opgebouwd met een prettige chute.
Je zou jezelf hebben tekort gedaan als je dit ongeschreven had gelaten.

Kon wel eens een nieuwe vorm worden. Ik zie Remko al handenwrijvend door zijn werkkamer ijsberen...
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 7 jaren 2 weken geleden door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
  • Pagina:
  • 1
  • 2
Tijd voor maken pagina: 0.160 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tante Proper



Als tante kwam, begon ik vaak te beven,
want proper als mijn tante was er geen.
Afkeurend keek zij altijd om zich heen,
alsof ik in een zwijnenstal zou leven.

Haar vinger gleed vakkundig langs de lijsten
en kwam dan zwaar bezoedeld weer omhoog
waarna die wuivend voor mijn blik bewoog,
want wei... nee, niets voldeed aan haar vereisten.

En soms, na uren sloven, schrobben, sjouwen,
leek er geen enkel vuiltje aan de lucht,
dan slaakte tante toch een diepe zucht
en wees mij op de vegen op mijn mouwen.

O tantelief, zo proper en integer,
nu rest er niets van u dan stof en as.
Maar toen u uitgestrooid werd over 't gras,
greep ik werktuigelijk naar blik en veger.

Bundels