ik spot vanuit de hoeken van mijn ogen
een achtpoot die een wankel avontuur
begaat op onze wit gesausde muur
ik heb er vroeger heel wat opgezogen
mijn dochters vinden dat onzinnig wreed
‘waarom ben jij nou altijd zo pietluttig
tenslotte zijn die diertjes heel erg nuttig
ze voelen píjn’ zoals ik immers weet
ik onderwerp mij maar en houd me groot
en ga met glas en viltje in de weer
om met degout het griezeltje te vangen
maar buiten, bám!, trap ik ‘m leukweg dood
…welnee…ik wierp hem in de conifeer
en zat mijn nageslacht maar wat te stangen
Het glas-viltje-bámgrapje heb ik geleend van Freek de Jonge
Wreed
- Gegevens
- Geschreven door Louise Dorren
Uit het archief
Albert Verlinde (Cholerisch sonnet)
Wanneer je met die valsenichtenkliek
Weer veel te blij onnozel zit te lullen
Word ik spontaan moorddadig fanatiek
Dan krijg ik zin verwensingen te brullen
Of naar het scherm te gooien met mijn spullen
En als het kon dan zette ik de schaar
In die verwijfde jasjes en je haar
En dat van iedereen van Boulevard
Die wrevel kan ik langer niet verhullen
Derhalve deze scherpe polemiek
En heb je nog wat zendtijd om te vullen?
Pak dan je camera want dit wordt smullen!
Ik laat het immers niet bij retoriek
Maak kennis met mijn fraaie traptechniek