zwemmen

de zon begroet me met haar lentestralen
het jaarlijks ritueel gaat zo van start
de plas ligt aan mijn voeten, stil en zwart
maar geen getreuzel, niet meer langer dralen
 
de knopen in mijn schouders zijn verward
door de seizoenen die mijn geest verschralen
en als ik spring, na héel diep ademhalen
slaat mij het water ijskoud om het hart
 
mijn hersens knallen pijnlijk uit mijn kop
beloning wacht, het juk moet afgegooid
dus ik zet door en bikkel, unverfroren
 
mijn lichaam soebat, smeekt, gebiedt me: stop!
een paar minuten…dan ben ik ontdooid
en als die Venus op haar schelp: herboren!
 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Moestuin 3



"Leg maar een moestuin aan voor bietjes, bonen, peen
Andijvie, wortels, sla in malse kroppen
Dan komt u vast wel door uw laatste winter heen..."
(Haar enthousiasme leek niet meer te stoppen)

Ja, financieel is zij natuurlijk goed ter been;
Je zou zo'n wijf toch ongelukkig schoppen!